Momentopname

*

Momentopname *

Een weerspiegeling

van

het waarnemen

van mijn beleving

op dat moment

Het boek “Momentopnamen”

 

Het zijn momenten van verwerking na het bezoek van mijn moeder .

In 2008 werd de diagnose Alzheimer gesteld bij mijn vader

Het was een moeilijke weg zoekend naar…. de juiste manier om tegelijk jezelf niet te verliezen.

Het is me niet gelukt om aan zelfzorg te doen integendeel .

 

Na zijn overlijden in 2011 niet lang erna werd dezelfde diagnose gesteld bij moeder.

Opnieuw Mijnheer Alzheimer die zich in ons leven kwam nestelen .

Ik dacht ik ken het ik weet hoe er mee om te gaan het gaat me nu beter lukken.

 

Doch het is buiten Mijnheer Alzheimer gerekend die een spel begon te spelen met mijn gemoedsrust.

En elke Alzheimer is volgens mij anders heb ik nu ontdekt.

Dus weer zoekend naar een weg dat zowel voor moeder als voor mezelf ok was.

 

Ik begon met fotografie omdat de natuur voor mij helend werkt.

En na een bezoek aan haar trok ik met mijn camera de natuur in.

Bij mooi weer als ik met haar in de rolstoel ging wandelen nam ik mijn .camera mee en ze genot ervan en wees zelfs wat ik moest fotograferen. En nieuwe vorm van verbinding ontstond tussen ons.

 

Tot op een moment ik opdekte dat de vergankelijkheid in de natuur vergelijkbaar is met onze vergankelijkheid en zo ontstonden er woorden en zinnen in mijn gedachten die ik linkte aan

dat wat ik voelde opdat moment .

 

Het werd een ritueel die me hielp met de verwerking van het hele Alzheimer gebeuren verslaan kan ik hem niet enkel op goede voet staan om mezelf te beschermen.

En zo groeide het idee om er iets mee te doen namelijk een foto gedichte boek van deze momentopnamen.

En zo ontstond spontaan de titel “Momentopnamen”.

In de hoop dat het boek andere ondersteunen.  Want je staat niet alleen voor er zijn zovele lotgenoten.

En vooral om geldelijke steun voor de  Alzheimer Liga Vlaanderen Vzw met als

doel dementie dragelijker te maken en samen op weg naar een betere dementievriendelijk

samenleving.

 

 Hilde

 

Vandaag

de nevel wit

ik loop rond

met mijn gedachten

nog bij jou…

 

Vandaag

je denken verward

Je woorden verbrokkelend

mijn naam onvindbaar

niet belangrijk

je blijde glimlach

die mooi lach

dat is wat je voelde

Een op dat moment

zag ik liefde

en besefte dat gevoel

kan Alzheimer niet

weg nemen

 

Dit moment

neem ik mee

in diepe tonen

van stilte

wandel ik verder

omringd door nevel

 

Zit naast je

terwijl ik dir neerpen

je ogen gesloten

je lichaam in vergankelijke

staat

gekrompen, verrimpeld

licht als een veertje

en zo moe ,zo moe van leven.

Vandaag geen woorden

Of toch ééntje

…….thuis…….

Elke weer

.……thuis…….

Je opende je ogen

ik zie een traan

jij ziet mijn traan

zonder woorden

glimlachen we

in deze stilte is er

wederzijds begrip van

verlangen en onmacht

De mist

verdwijnt een boom

wordt zichtbaar

De mist

in je hoofd

wordt dichter

je zicht verdwijnt

de boom weerspiegeld

in het water

jij kijkt

in de spiegel

zoekt

wie je ooit was

een mooie vrouw

nu dwalend

in de tijd….

Fris en helder als dit blaadje

was je zijn

je leefde volop je eigen leven

doch “alzheimer”

passeerde op je weg

eerst je man nu jijzelf

“alzheimer”

voelde zich fijn in je brein

het verloop kende je perfect

en weerde hem zoveel je kon

langzaam won hij terrein

en nam je brein

beetje bij beetje in zijn klauwen

nu

na enkele jaren ben je vervaagd

zoals de weerspiegeling van dir blaadje

je lichaam teert letterlijk weg

je brein overgenomen

je wordt “geleefd”

Na een bezoek heb ik dit beeld gecreëerd bij volgende woorden :

Jouw kleurrijk verleden

en angstaanjagend heden

lopen door elkaar

jouw haperende woorden

gaan verloren

je woont op een eiland

aan de schaduwzijde

als een verloren ziel

Dit beeld is mijn creatie

van hoe ik het zie wat

“Alzheimer “

doet met je hersenen

Je wordt geleefd

Deze foto’s en teksten geven een idee van de inhoud

van het boek

“Momentopname”

Ik ben geen dichteres of poëet

geen fotograaf of kunstenares

gewoon een mens

met een passie

voor beeld en woorden.

Het is mijn creatief brein dat bruist

de hoogste bron van mijn geluk

dat me geeft

ruimte en vrijheid

het is hoe ik het ervaar en zie.

Hilde

Momentopname

Van Leemput Hilde

Volgende
Volgende

Grafiek